شما چه می کردید؟

اگر امروز به شما اعلام کنند که شما و هیچیک از مردم روی زمین نخواهید مرد و قرار است برای همیشه بر روی زمین به همین زندگی زمینی ادامه دهید، چه تغییراتی در برنامه‌ی خود، رفتارهای خود، هدف‌های خود و سبک زندگی خود ایجاد می‌کنید(متمم

هر چقدر که بهش بیشتر فکر می کنم  بیشتر مطمئن می شوم که اهداف و راه و روشی که برایش انتخاب کردم، همان هایی خواهند بود که در هر صورت انتخاب می کردم.

اما آنچه این سوال رو برام جذاب تر می کنه، اینه که مجبورم می کنه به این اطمینان شک کنم. و دوباره بهش فکر کنم. که آیا غرق در خودخواهی ویا تاریکی ندانسته هام نشدم؟

چقدر دیگه باید بیاموزم و بدانم تا بفهمم راهی بهتر ویا راهی که “حالی بهتر” به من بده هم وجود داره و آن چه که نیست، علم ویا تجربه کافیه.

به خاطر همین، در عین حال که می گم، مطمئنم اهداف و راه و روشم، همان هایی هستند که در فراخ ترین حال فکر (البته برداشت من این شکلیه)، ممکن بود داشته باشم، باز به این فکر می کنم که در این اهداف و راه و روش، یکی از آن‏ها، هدفی به اسم “حال بهتر” و راه و روشی برای حرکت (و نه لزوما رسیدن) به سمت آن پختگی باشد.

که بدانم فردایی هم هست که باز همه این اهداف و راه و روش ها نقض می شوند، من اسیر افکار کهنه ام نمی مانم.

پ.ن: حال بهتر لزوما فقط خوشی ها نیست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *